۸۳
سه شنبه, ۱۷ دی ۱۴۰۴، ۱۰:۲۰ ب.ظ
این دستتکیهدادنِ به چانهاش را میخواهم گچ بگیرم در خاطرم؛ تا که فرداروزی که نخواهمش دید، گوشهٔ ذهنم دستش از چانهاش بسُرَد و نیمچهلبخند بزند.
«خواهد رفت».
«در فکرم هر چه را مربوط به تو بود زیر و زبر کردم. حاصلش اما فقط شور و هیجانی بزرگ بود، اعتمادی بیانتها؛ قدرشناسی روحی و جسمی و خلاصه خوشحالترین و غمگینترین عشقی که میتواند وجود داشته باشد». آ.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.